کلاهبرداری

ارکان جرم کلاهبرداری

ارکان اصلی جرم کلاهبر‌داری

۱- رکن قانونی

ماده ۱ قانون تشدید مجازات که شامل عملیات متقلبانه می‌شود به شرح زیر است:

الف: مغرور کردن به وجود شرکت تجارتی، مؤسسات موسوم

ب- مغرور کردن و فریب مردم به داشتن اختیارات موسوم

ح: امیدوار کردن دیگری به امور غیر واقع یا ترساندن از حوادث پیش‌بینی نشده و پیش‌آمدهای غیر واقع

د:‌اتخاذ عنوان یا سمت مجعول، هدایت( در سازمان‌های دولتی باشد باعث تشدید مجازات می‌شود)

ح: استفاده از تبلیغ عامه از طریق وسایل ارتباط جمعی که منجر به کلاهبرداری شود.

۲- رکن مادی

الف: به کار بردن وسایل متقلبانه (فعل مثبت خارجی) دروغ به صورت جعل اسم، عنوان و سمت به همراه عملیات متقلبانه و شرط لازم برای تحقق آن فریب از راه حیله و تقلب که مقدم بر تحصیل مال باشد و چنانچه استفاده از وسایل متقلبانه موجب فریب دیگری نشود، کلاهبر‌داریمحقق نمی‌شود و لازمه اغفال و فریب این است که شخص فریب خورده نسبت به تقلبی بودن وسایل مورد استفاده آگاهی نداشته باشد. در واقع فریب و غرور این است که شخص نداند که کلاهش برداشته می‌شود. فعل مادی خارجی به علاوه غرور برابر جنبه شخصی ندارد بلکه دارای جنبه نوعی است پس عمل مرتکب ضرر به اضافه قصد اغفال که فریب نتیجه عمل است و فریب خورده جاهل به خلاف بودن آن است قصد و علم و توسل لازم است ولی کافی نیست فریب اولیه محقق شده باشد، عرفاً قابلیت اغفال را دارا و متعارف باشد پس برای تحقق جرائم کلاهبرداری صرف بردن مال کافی به نظر نمی‌رسد بلکه متقلبانه بودن عمل متهم دارای اهمیت بسیاری می‌باشد و وسیله ارتکاب جرم مذکور نقش مهمی در ایجاد مسئولیت کیفری متهم ایفا می‌کند. در واقع فریب خوردن شاکی و به کار گرفتن وسایل متقلبانه هر یک شرایط جداگانه برای تحقق جرم کلاهبر‌داری محسوب می‌شوند که در واقع قسمت (ب) که همان متقلبانه بودن وسایل مورد استفاده (انواع مکر و حیله و تقلب) نیز با قسمت الف توأم و در ارتباط کامل می‌باشد.

ج: اغفال و فریب که با قسمت‌های الف و ب توأم و در ارتباط کامل بوده و یکدیگر را می‌پوشاند.

د: تعلق به مال غیر و حصول نتیجه یعنی تحصیل و بردن مال غیر است.

وسایل و مانورهای متقلبانه که جرمی مرکب است جزو عنصر مادی جرم است یعنی عمل، رفتار و آگاهی شرط است. پس نتیجه مجرمانه: الف – تسلیم شئ، ب- به دست آوردن مال: ۱- ورود ضرر و زیان به مجنی علیه ۲- انتفاع کلاهبردار ۲- انتفاع شخص ثالث: الف- تبانی با کلاهبردار ب-تبانی با شخص دیگر

یعنی اگر به صورت فعل مثبت مادی خارجی باشد و اگر هم به صورت ترک فعل حتی توأم با سوءنیت باشد و موجب اغفال و فریب نیز شود، هیچ گاه نمی‌تواند عنصر مادی جرم کلاهبرداری را تشکیل دهد و فعل مثبت تشکیل دهنده و عناصر مادی باید خارجی باشد یعنی ظهور و بروز خارجی داشته باشد. (شامل عملیات و اقداماتی با عوارض بیرونی و تظاهر به نمایش متقلبانه) لذا ترک فعل هر چند متقلبانه باشد کلاهبرداری محسوب نمی‌شود.

[box type=”info” align=”aligncenter” ]برای درخواست وکیل کلاهبرداری  با شماره تلفن ۰۹۱۲۶۰۸۹۴۱۰ تماس حاصل نمایید [/box]

۳- رکن معنوی

(سوءنیت) جرم عمدی با احراز سوءنیت (قصد)، ‌قصد بردن وسایل تقلبی که اولین رکن تشکیل‌دهنده جرم کلاهبرداری می‌باشد، در واقع عنصر روانی آن علم به تقلبی بودن و غیر واقعی (فریب دادن)، جعل بر تقلبی بودن زیان‌دیده (فریب‌خورده) که رکن اصلی آن فریب و غرور است یعنی شخص نداند که کلاهش برداشته شده است.

سوءنیت شامل سوءنیت عام و خاص است

سوءنیت عام: عمد در وسایل متقلبانه و عمل کلاهبر‌داریکه یک جرم مقید به نتیجه است. یعنی قصد توسل به وسایل متقلبانه، ‌به قصد بردن مال غیر علم به تقلبی بودن وسیله جرم، عدم علم مجنی علیه به متقلبانه بودن وسایل.

توسل به وسایل متقلبانه به برای بردن مال دیگری است و انجام اقدامات به صورت عمدی و ارادی و به قصد بردن مال دیگری است و توسل به وسایل متقلبان طبق رأی اصراری شماره ۲۸ مورخ ۱۶/۸/۷۴ باید مقدم به تحصیل ما باشد.

سوءنیت خاص بردن و تحصیل مال که نتیجه مجرمانه آن است که در واقع خارج کردن مال است یعنی اکل مال با الباطل و بردن مال دیگری.

یعنی مال کسی بدون مجوز قانونی به دیگری منتقل یا در اختیار او قرار گیرد. یعنی در علم حقوق دارا شدن بدون جهت یا دارا شدن غیر عادلانه.

در واقع کسی که از طریق دروغگویی موفق به فریب و تصاحب وجه یا مال دیگری شود، کلاهبرداری مصداق پیدا می‌کند.

 

برای درخواست وکیل کلاهبرداری  با شماره تلفن ۰۹۱۲۶۰۸۹۴۱۰ تماس حاصل نمایید

برچسب ها

نوشته های مشابه

بستن
بستن